IPOPEMA SFIO Subfundusz Emerytura Plus

Subfundusz o profilu mieszanym. Celem inwestycyjnym jest wzrost wartości Aktywów Subfunduszu w wyniku wzrostu wartości lokat poprzez dokonywanie lokat środków zarówno w Instrumenty dłużne – do 80% wartości Aktywów Subfunduszu, jak i w Instrumenty udziałowe – od 20% wartości Aktywów Netto Subfunduszu do 40% wartości Aktywów Subfunduszu. Subfundusz może również inwestować w Depozyty – do 10% wartości Aktywów Subfunduszu, listy zastawne emitowane przez krajowe banki hipoteczne – do 25% wartości Aktywów Subfunduszu, jednostki uczestnictwa i certyfikaty inwestycyjne Funduszy Dłużnych oraz tytuły uczestnictwa Funduszy Dłużnych – do 30% wartości Aktywów Subfunduszu, jednostki uczestnictwa i certyfikaty inwestycyjne funduszy inwestycyjnych, tytuły uczestnictwa funduszy zagranicznych lub instytucji wspólnego inwestowania z siedzibą za granicą, które zgodnie ze swoim statutem lub regulaminem inwestują powyżej 50% swoich aktywów w Instrumenty udziałowe – do 20% wartości Aktywów Subfunduszu. Do 25% wartości Aktywów Subfunduszu może być lokowane w Instrumenty dłużne emitowane przez przedsiębiorstwa. Do 45% wartości Aktywów Subfunduszu mogą stanowić aktywa zagraniczne lub aktywa denominowane w walutach obcych. W celu zapewnienia sprawnego zarządzania portfelem lub dla ograniczenia ryzyka inwestycyjnego, Subfundusz może również zawierać umowy, których przedmiotem są instrumenty pochodne, w tym niewystandaryzowane instrumenty pochodne. Subfundusz może zawierać transakcje powodujące powstanie dźwigni finansowej. Efekt taki Subfundusz może osiągnąć poprzez otwarcie pozycji w instrumentach pochodnych lub poprzez zawarcie transakcji repo, sell-buy-back. Subfundusz nie gwarantuje osiągnięcia celu inwestycyjnego.

Dobór lokat Subfunduszu dokonywany jest w oparciu o zasadę maksymalizacji wartości aktywów w długim horyzoncie inwestycyjnym. W odniesieniu do instrumentów udziałowych, inwestycje koncentrują się na akcjach spółek, których potencjał wzrostu wartości oceniany jest jako najbardziej prawdopodobny na podstawie analizy fundamentalnej lub technicznej. Część dłużna portfela obejmuje przede wszystkim papiery wartościowe emitowane, poręczane lub gwarantowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski oraz selektywnie dobrane obligacje korporacyjne. Przy doborze instrumentów dłużnych uwzględniane są prognozowane zmiany poziomu rynkowych stóp procentowych i kształtu krzywej dochodowości, relacja oczekiwanej stopy zwrotu do poziomu ryzyka inwestycyjnego, wpływ danego instrumentu na średni okres do wykupu portfela oraz wiarygodność kredytowa emitentów.